परिवर्तन, समृद्धि र स्वाभिमानको मार्गचित्र

सचेत नागरिकहरूको प्रमुख भूमिका समाजको परिवर्तनको दिशा र गतिलाई सूक्ष्म रूपमा नियाल्नु र आवश्यकता अनुसार खबरदारी गर्नु हो। आज हाम्रो देश नेपाल एक गम्भीर संक्रमणको दोबाटोमा उभिएको छ। यो राष्ट्र एउटा विशिष्ट “सभ्यतागत” जगमा ठडिएको छ। हाम्रा ऐतिहासिक मूल्य-मान्यता र संस्थाहरू नै यसको अस्तित्वका आधार हुन्। त्यसैले, हाम्रो मौलिक पहिचान नै हाम्रो वास्तविक गौरव हो। तर, यो गौरवलाई केवल नारामा मात्र सीमित नगरी व्यवहारमा उतार्न अब हामीले समृद्धिको नयाँ बाटो तय गर्नैपर्छ।

आर्थिक क्रान्तिका सात संकल्पहरू

१. उत्पादनमा आधारित समृद्धि: प्रत्येक नेपालीको जीवनस्तर उकास्न समृद्धि अनिवार्य छ, तर त्यो समृद्धि परनिर्भर नभई हाम्रो आफ्नै उत्पादन क्षमतामा आधारित हुनुपर्छ।

२. औद्योगिकीकरणको जग: हाम्रो उत्पादन प्रणालीलाई आधुनिक औद्योगिकीकरणको जगमा उभ्याउनुपर्छ।

३. पुँजीको सही परिचालन: बैंकहरूमा निष्कृय बसेको पुँजीलाई अब अविलम्ब उद्योग र ऊर्जा निर्माणको क्षेत्रमा परिचालन गरिनुपर्छ।

४. श्रम र प्रतिभाको सम्मान: वैदेशिक रोजगारीमा रहेका हाम्रा दक्ष जनशक्ति र बौद्धिक क्षमतालाई सम्मानपूर्वक स्वदेश फिर्ता ल्याई देशको कृषि, शिक्षा र उद्यमशीलताको विकासमा लगाउनुपर्छ।

५. प्राकृतिक स्रोतको उपयोग: हाम्रा अमूल्य स्रोतहरू—जमिन, जल र जंगललाई पूर्ण रूपमा औद्योगिकीकरण गरी राष्ट्रिय आयको मुख्य स्रोत बनाउनुपर्छ।

६. भू-राजनीतिबाट भू-अर्थनीति: नेपालको भू-राजनीतिक अवस्थितिलाई ‘भू-अर्थनीति’ मा रूपान्तरण गरी भारत र चीनको विशाल बजारलाई उपयोग गर्नुपर्छ।

७. शिक्षाको पुनर्संरचना: विद्यालय र विश्वविद्यालयहरूलाई उत्पादनका केन्द्र बनाई हाम्रा सन्ततिलाई कुशल व्यवसायी र वैज्ञानिकका रूपमा तयार गर्नुपर्छ।

झापा क्षेत्र नम्बर २ बाट उम्मेदवारी किन?

यी राष्ट्रिय मुद्दाहरूलाई संसदमा स्थापित गर्न र “झापालाई उद्योग र डिजिटल हब” बनाउन मैले आगामी २०८२ फागुन २१ को निर्वाचनमा झापा क्षेत्र नं. २ बाट संघीय संसदका लागि उम्मेदवारी घोषणा गरेको छु।

मैले ३९ वर्ष शिक्षा क्षेत्रमा बिताएँ र झापाबाट मात्रै ५०० भन्दा बढी कानुनविद्हरू तयार गरें। अब मेरो जीवनको बाँकी सक्रिय समय देशको अर्थतन्त्र, परराष्ट्र नीति र राष्ट्रिय एकताका लागि समर्पित गर्नेछु।